Osobiście pamiętam, gdy po raz pierwszy pokazano mi style kierowania, pomyślałem sobie „WoW!!”…, ale gdy przyszło co do czego, bardzo ciężko było mi stosować odpowiedni styl świadomie i zawsze celowo w danej sytuacji.

Style zarządzania — co to takiego, zapytasz? O tym pisałem w poście „Jaki styl zarządzania dla lidera? Czy lider może wydawać rozkazy? A może musi zawsze prosić?” Ale, ale, poczekaj. Tam nie podałem za dużo praktycznych wskazówek, które opisuję właśnie tutaj. Jeżeli chcesz z nich skorzystać, czytaj dalej.

Zestawienie styli zarządzania według Golemana.

Style zarządzania według Golemana znajdują się w poniższym zestawieniu. Odnośniki prowadzą do szerszych opisów z poprzedniego artykułu.

Style zarządzania — Dyrektywny

Jak rozwinąć umiejętności tego stylu?

Zachowaj szczególną ostrożność, przygotowując się do rozwoju tego stylu zarządzania w swoim arsenale lidera. Pamiętaj, że styl ten bardzo łatwo może być nadużyty i powinieneś go stosować jedynie w sytuacjach kryzysowych, absolutnie, wtedy kiedy jest to konieczne. Staraj się wybierać inne style zarządzania, a ten tylko w ostateczności.

Aby skutecznie pracować w sytuacjach wymagających używania stylu dyrektywnego, powinieneś rozwijać swoje umiejętności zarządzania kryzysem, logicznego myślenia oraz podejmowania dobrych decyzji pod presją.

Przykładowa historia

W dużej korporacji „Empatyczni S.A.” jeden z dyrektorów Eryk właśnie dowiedział się, że jego dyrektor generalny ustępuje od dziś.

Jako  wiceprezes wykonawczy jest następny w kolejce do opuszczonego  stanowiska. W tej chwili cały zarząd jest niespokojny na kryzysowym  spotkaniu. Wszyscy próbują zdecydować, co zrobić, zanim rynki finansowe  otworzą się, a akcje firmy spadną.

Eryk próbuje współpracować z  niektórymi ze swoich sojuszników, ale każdy z nich ma własne pomysły na  to, co musi się wydarzyć. Zespół nieustannie się kłóci, a Eryk zdaje  sobie sprawę, że nic się nie da zrobić, dopóki nie przejmie prowadzenia.

Zaczyna  wydawać rozkazy najbliższym, prawie bez zastanowienia. Jego ton jest  stanowczy i autorytatywny i nie ma miejsca na debatę. Pokój szybko się  uspokaja. A Eryk wyjaśnia, co powinno się wydarzyć w ciągu najbliższych  kilku godzin. Jego inicjatywa i samokontrola uciszają lęki wszystkich w  pokoju i daje poczucie, że wszystko jest zaplanowane i gotowe do  działania.

Gdy kryzys minął, Eryk przechodzi na bardziej  demokratyczny styl przywództwa, szanując doświadczenie i wiedzę jego  zespołu zarządzającego.

Style zarządzania — Normatywny.

Jak rozwinąć umiejętności tego stylu?

Ze względu na koncentrację tego stylu na wysokiej wydajności pracy zespołu, aby go używać, powinieneś rozwinąć swoją wiedzę z zakresu Six Sigma i Kaizen. Poznane techniki z tego zakresu pomogą ci uczyć i coachować Twoich ludzi, tak aby zwiększali swoją skuteczność. Pracuj również nad swoimi umiejętnościami motywacyjnymi, które pomogą Ci osiągać coraz wyższą wydajność zespołu.

Historia

Chociaż zbliżają się święta, twój szef naciska, abyś podniósł wyniki swojego zespół  do końca kwartału, który jest już za kilka tygodni. Członkowie twojego  zespołu są zmotywowani i zdolni, ale są też zmęczeni. Nie szukają w tym  momencie dodatkowego obciążenia tuż przed przerwą świąteczną.

Mimo  tego decydujesz się iść do przodu. Wiesz, że mogą poradzić sobie z  presją, a jeśli osiągną swoje cele w zakresie wydajności, zostaną  nagrodzeni wspaniałą premią na koniec roku. Dlatego też motywujesz ich  do zwiększenia wysiłków, prosząc wszystkich o dodatkowe godziny pracy,  aby zapewnić sukces. Sam pracujesz również w nadgodzinach i pomagasz  każdemu, kto pozostaje w tyle.

Wiesz, że była to „wielka prośba” i  że może to negatywnie wpłynąć na twój zespół w krótkim okresie, ale  decydujesz, że w najlepszym interesie wszystkich jest spełnienie życzeń  szefa. Znasz limity swojej drużyny i będziesz w stanie odeprzeć atak,  jeśli to się powtórzy lub jeśli wymagania szefa będą rosły.

Style zarządzania — Afiliacyjny.

Jak rozwinąć umiejętności tego stylu?

Lider używający afiliacyjnego stylu zarządzania są bardzo mocno skupieni na emocjach. Jeżeli Ty chcesz używać tego stylu, powinieneś rozwijać umiejętności rozwiązywania konfliktów oraz jak być optymistą i okazywać zawsze pozytywną energię.

Historia

Po trudnym roku szef Karen został poproszony o odejście. Chociaż był  świetnym fachowcem, to jednak jego styl zarządzania był dyktatorski. Nie  miało znaczenia, co kto musiał zrobić lub kogo emocjonalnie krzywdził — spełnienie celów działu było jego najwyższym priorytetem.

Karen  została poproszona o przejęcie jego pozycji i chociaż jest  podekscytowana tą szansą, teraz kieruje zespołem, który jest  emocjonalnie zmaltretowany i nieufny. Postanawia skoncentrować się na  potrzebach emocjonalnych swojego zespołu, przed podjęciem jakichkolwiek  prac nad celami działu i przyszłymi projektami. Kilka pierwszych spotkań  spędza na rozmowach, dzięki czemu każdy może się wypowiedzieć jak  zespołem zarządzał ich poprzedni szef. Karen daje zespołowi czas na złagodzenie gniewu i frustracji.

Szybko  zdają sobie sprawę, że chociaż przeżyli swoje ciężkie czasy, wszyscy  doświadczyli podobnych emocji. Po dwóch spotkaniach atmosfera w zespole  wyraźnie się poprawiła i ludzie są bardziej otwarci na nowe relacje.  Ponieważ potrzeby emocjonalne ludzi zostały zaspokojone w pierwszej  kolejności, teraz są oni gotowi skupić się na nowych projektach i  celach.

Style zarządzania — Demokratyczny.

Jak rozwijać?

Aby rozwinąć demokratyczny styl zarządzania, powinieneś wzmacniać zespołowe rozwiązywanie problemów oraz wspólne podejmowanie decyzji, ucząc tych umiejętność siebie i swoich ludzi. Wzmacniaj również swoje umiejętności aktywnego słuchania i facylitacji spotkań.

Historia

W ciągu ostatnich dwóch kwartałów Twój dział stracił pieniądze, ale Ty chcesz to odwrócić. Wiesz, że jeśli nie znajdziecie szybko rozwiązania, aby dział był rentowny, trzeba będzie zrobić coś radykalnego i nieprzyjemnego, aby powstrzymać straty.

Wiesz,  że członkowie twojego zespołu są świadomi problemów, z którymi się  borykasz, i że są zaniepokojeni także o swoją przyszłości. W twoim  zespole jest dużo talentu, doświadczenia i umiejętności, a Ty decydujesz  się na wspólny wysiłek, który może przynieść świeże pomysły. Co więcej,  pomoże on zespołowi zbudować poczucie, że wnosi pozytywny wkład w  rozwiązywanie problemu.

Planujesz spotkanie ze swoim zespołem,  aby omówić sytuację, dając tydzień na przygotowanie. Na spotkaniu  prosisz ludzi o przedstawienie ich pomysłów. Następnie oddajesz im głos:  do końca spotkania po prostu słuchaj i notuj wszystkie pomysły.  Członkowie zespołu samodzielnie omawiają dostępne opcje i osiągają  porozumienie co do dalszego postępowania. Tak przygotowany plan będzie  łatwiej wdrożyć, gdyż cały zespół nad nim pracował i zgodził się na jego  uruchomienie.

Style zarządzania — Trenerski.

Jak rozwijać?

Aby rozwijać trenerski styl zarządzania, musisz się przede wszystkim skupić na nauce umiejętności występowania w nieformalnych rolach coacha i mentora. Bezsprzecznie bardzo ważne jest, abyś miał jak największą wiedzę o swoich ludziach, jakie mają słabe i mocne strony, co potrafią. Gdy będziesz miał taką wiedzę, to będziesz mógł dokładniej wspierać swoich ludzi radami i wskazówkami. Dlatego naucz się być ze swoim zespołem, tłumacząc dosłownie z angielskiego — zarządzaj poprzez szwendanie się Po prostu nie siedź przy swoim biurku. Wykaż zainteresowanie, wyjdź do swoich ludzi, porozmawiaj z nimi, weź na kawę.

Historia

Jim jest nowym pracownikiem w twoim zespole i ma problem z przystosowaniem się do swojej roli. Jest w organizacji tylko od miesiąca, ale już można powiedzieć, że jest niezadowolony. Twoja organizacja wymaga „kontaktu twarzą w twarz” w biurze, a przez to Jim traci swobodę pracy zdalnej. Miał on identyczny problem w swojej starej pracy. 
Masz również wrażenie, że chciałby stanowiska z większą odpowiedzialnością. Spotykasz się z Jimem i pomagasz mu zobaczyć, że przebywanie w biurze pięć dni w tygodniu ma wyraźną przewagę nad pracą w domu. Tłumaczysz na przykład, że codzienne pokazywanie się pozwala mu nawiązywać kontakty z zespołem i współpracować z kolegami, którzy w przyszłości mogą stać się jego strategicznymi sojusznikami. Zachęcasz go również do korzystania z biblioteki szkoleniowej organizacji, którą może odwiedzać podczas przerwy na lunch, aby nauczyć się umiejętności potrzebnych do awansu.  
Aby zainspirować i zmotywować Jima, przydzielasz mu projekty, które poszerzą jego umiejętności i bazę wiedzy. Zamiast być przytłoczonym, wyraża podekscytowanie i entuzjazm związany z tą szansą.  Po rozmowie Jim przyjmuje twoją radę i zaczyna jak najlepiej wykorzystywać swój czas w biurze. Z zaangażowaniem pracuje nad swoimi projektami, robiąc wrażenie na tobie i twoim szefie. 

Style zarządzania — autokratywno-wizjonerski.

Jak rozwijać?

Gdy rozwijasz ten styl przywódczy, powinieneś się skupić nad takimi umiejętnościami jak zwiększenie swojej wiedzy o budowaniu i prezentowaniu wizji, własnej pewności siebie oraz empatii. Wprowadzając zmiany lub prezentując wizję, wykazuj entuzjazm, bądź radosny — te uczucia są zaraźliwe i jednocześnie pokażą, że naprawdę Ci zależy, na tym, o czym mówisz. Niewątpliwie ucząc się przekonywać innych do swojej wizji, powinieneś również ćwiczyć swoje umiejętności komunikacji i prezentacji.

Historia

Wyobraź sobie, że aby osiągnąć agresywne cele sprzedażowe, zdecydowałeś się zmienić sposób, w jaki Twój dział łączy się z nowymi klientami. Opracowane przez ciebie techniki i procesy różnią się radykalnie od tych, do których przywykli Twoi ludzie i obawiasz się, że zespół będzie niechętny do zmiany.  Jednak jesteś naprawdę podekscytowany nowym procesem i masz pewność, że zmiany te zwiększą morale Twojego zespołu  oraz jego produktywność. Przyjmujesz podejście wizjonerskie, aby pomóc im w realizacji swoich pomysłów.  Kiedy członkowie Twojego zespołu doświadczyli Twojej energii, podniecenia i szczerości, oni też zaczęli się ekscytować. Przekazałeś jasno swoją wizję oraz powody, okazując empatię, wyjaśniając, w jaki sposób może przynieść korzyści wszystkim. Dzięki temu Twoi pracownicy wiedzą, że to od nich zależy, czy będą korzystać z nowego systemu i czy coś się zmieni. Widzisz już, że są gotowi poświęcić dodatkową pracę potrzebną do nauki nowych umiejętności. 

Style zarządzania — podsumowanie.

Reasumując, poniżej znajdziesz tabelę, w której zebrałem style zarządzania i umiejętności, które możesz rozwijać w każdym nich. Przede wszystkim nie zapominaj, aby nie skupiać się na jednym stylu, ale ćwicz używanie wielu z nich. W związku z tym tylko użycie kilku z nich pozwoli Ci i Twojemu zespołowi na osiąganie naprawdę wielkich rzeczy!

The post Chcesz przewodzić? Obudź się! Ten przewodnik rozwinie Twoje style zarządzania. first appeared on kuznia leaderow.

Jakież było moje zdziwienie, kiedy pierwszy raz wszedłem w świat zarządzania zespołami zwinnymi. To wtedy poznałem kilka innych stylów zarządzania, bardziej przyjaznych dla pracownika. Zapraszam Cię w podróż po kilku rodzajach zarządzania, które różnią się od siebie tak jak różne kolory tęczy, ale jednocześnie, całą gamą, tworzą wspaniałe narzędzie dla każdego lidera.

Wstęp do stylów zarządzania znalazłem na szkoleniu, w którym ukazano mi teorię i badania Daniela Golemana, znanego z książki „Inteligencja emocjonalna”. W swojej drugiej znanej książce „Naturalne przywództwo. Odkrywanie mocy inteligencji emocjonalnej”, zawarł on opis sześciu stylów zarządzania. Moim zdaniem, style te na pozór wykluczają się, ale połączone dają pełne spektrum możliwości dla każdego liderowi. Goleman wymienia takie style jak:

• dyrektywny (ang. commanding)
• normatywny (ang. pacesetting)
• afiliacyjny (ang. affiliative)
• demokratyczny (and. democratic)
• trenerski (and. coaching)
• autokratywno-wizjonerski (ang. authorithative)

Zestawienie stylów zarządzania

Każdy ze stylów ma swoje mocne i słabe strony, a ich używanie jest zależne od potrzeb bieżącej chwili i sytuacji. To co ważne i czego doświadczyłem w praktyce to, to ilu stylów jesteś w stanie świadomie używać jako lider? Liczba używanych stylów przywódczych wpływa bezpośrednio na klimat panujący w Twoim zespole i Twojej organizacji. Przedstawia to poniżej wykres oparty o badania Hays Group w latach 2004-2010. Widać na nim wyraźnie, że używanie co najmniej trzech i więcej stylów przywódczych, powoduje wyraźny wzrost efektywnego i motywującego klimatu w danej organizacji lub zespole.

Gdy usłyszałem po raz pierwszy o powyższych badaniach i teorii, byłem sceptyczny. Natomiast po chwili refleksji i spojrzeniu na to, jak ja, jako lider, zarządzam swoim zespołem, doszedłem do wniosku, iż faktycznie w różnych sytuacjach inaczej reaguję i te moje zachowania bardzo mocno zazębiają się z opisywanymi stylami zarządzania. To był ważny moment, bo od niego zacząłem bardziej świadomie używać wielu stylów zarządzania.

#1 Styl zarządzania: dyrektywny

Zdanie charakterystyczne: "rób, co ci każę".

Ten styl zarządzania cechuje się bezpośrednim wydawaniem poleceń pracownikom i późniejszą kontrolę ich wykonania. Lider używający tej metody, oprócz bezpośredniego nadzorowania, monitorowania i kontrolowania swoich pracowników, musi również być cały czas w centrum działania i być zaangażowanym w to, co się dzieje. Styl ten często jest opisywany jako zarządzanie przez strach, ale ja zaobserwowałem, że to raczej zarządzanie przez wywołanie przymusu.

Styl ten, dłużej używany, bardzo szybko zabija w zespole kreatywność, rozwój i motywację. Lider usuwa możliwość wszelkiej dyskusji z poleceniami. Przez co znika wśród ludzi zaangażowanie i samodzielność, co może prowadzić do zwiększonej rotacji w zespole oraz wymogu stałego nadzoru nad pracownikami.

Styl dyrektywny jest jednak przydatny w sytuacjach kryzysowych, konfliktowych lub gdy jest potrzeba wprowadzenia natychmiastowej zmiany. I właśnie w tych sytuacjach szybkość wykonywania zadań okazuje się pozytywną cechą tego stylu. Jednakże Ty jako lider musisz pamiętać, aby używać go bardzo rzadko i nie stosować w nim gróźb i zastraszania.

Tego stylu użyłem parokrotnie w trakcie rozległych awarii infrastruktury, w których czasie nie było miejsca na dyskusje, debaty i deliberacje. Trzeba było działać, tu i teraz, natychmiast. Wydawanie komend i wskazywanie co należy wykonać, skutkowało szybką reakcją i wykonywaniem zadań. Po usunięciu awarii nie stosowałem tego stylu, jednocześnie dziękując zespołowi, że wykonał swoją pracę pod presją.

#2 Styl zarządzania: normatywny

Zdanie charakterystyczne: „rób to, co ja, natychmiast!”

Lider pracujący ze swoim ludźmi tym stylem zarządzania przekazuje zadania do wykonania w sposób oszczędny we wskazówki. Jednocześnie oczekuje ich szybkiej realizacji na perfekcyjnym poziomie wykonania. Lider pilnuje w tej metodzie bardziej procesu i prawidłowych efektów, niż tego, jak sobie ludzie poradzą.

Styl ten jest charakterystyczny dla liderów, którzy napotkawszy na odbiegające od ich oczekiwań efekty pracy zespołu, sami dokańczają lub wykonują pracę za zespół i nie przekazują żadnej, lub bardzo skąpą informację zwrotną.

Stosowałem ten styl w zespołach, w których moi ludzie byli samodzielnymi ekspertami i z każdym zadaniem dawali sobie radę bez jakichkolwiek wskazówek. Jednakże duża presja na szybkie dowożenie zadań oraz ciągłe narzucanie jakie zadania mają być wykonywane, powodowało obniżenie się morale. Dlatego też nie stosowałem tego stylu zbyt długo, a jedynie w sytuacjach, kiedy wymagane były bardzo szybkie dostarczenie wyników. Nie polecam stosowania tego stylu w zespołach młodych i niesamodzielnych.

Lider, pracując tym stylem, musi bardzo uważać na to, aby nie okazywać, że tylko on wie „lepiej” i jest w stanie skończyć zadanie. Również powinien zwrócić uwagę na swoją empatię do pracowników, bo bez niej, będzie postrzegany jako bezduszny perfekcjonista. Należy również zwrócić uwagę na to, iż jednoczesne oczekiwanie samodzielności i zabieranie inicjatywy, powoduje poczucie niedoceniania u pracowników i w efekcie może zwiększyć rotację w zespole.

#3 Styl zarządzania: afiliacyjny

Zdanie charakterystyczne: „ludzie przede wszystkim”

Styl ten jest moim ulubionym i jednocześnie tym, w którym według testów czuję się najlepiej. Lider, działając tą metodą, dba przede wszystkim o pracowników, o ich emocje, o ich samopoczucie w zespole. Buduje atmosferę zrozumienia i zaufania. W moim wykonaniu jest to zawsze rozpoczynanie pracy z nowymi osobami od budowania relacji i zrozumienia. Zawsze staram się w tym stylu wchodzić w buty moich ludzi i budować w nich zaufanie.

Styl afiliacyjny powoduje, że zespoły charakteryzują się niezwykłą lojalnością i silnymi więziami pomiędzy pracownikami, często wychodzącymi poza pracę. Lider dbający o swój zespół, dzięki temu stylowi wzmacnia morale, komunikację i harmonię pracy. Można go używać z dowolnymi typami zadań i sytuacjach.

Jednakże ten styl zarządzania może prowadzić do obniżenia się efektywności pracy w zespole, jeżeli cele nie będą jasno sprecyzowane, a pracownicy nie posiadają wszystkich potrzebnych kompetencji. Może to prowadzić również do chaosu i lub rozleniwienia się pracowników. Lider musi również pamiętać o tym, aby udzielać odpowiednio informacji zwrotnej, szczególnie negatywnej. Co przy tym stylu jest ciężkie do pogodzenia z nakierowaniem na dobre relacje.

Jego połączenie ze stylem wizjonerskim daje wyjątkowe dobre efekty, ponieważ ten drugi dostarcza celów, misji oraz ustala standardy i feedback.

#4 Styl zarządzania: demokratyczny

Zdanie charakterystyczne: „co sądzisz na ten temat?”

Lider stosujący ten styl zarządzania, będzie przy każdej decyzji, spotkaniu, etc. Prosił cały zespół o kolektywne wyrażenie zdania i opinii. Styl ten działa bardzo dobrze, gdy chcemy zachęcić pracowników do współuczestniczenia w jakiś pracach lub decyzjach. Powoduje on budowanie większego zaufania do lidera oraz szacunku i zaangażowania pracowników. Lider powinien w tym stylu wykazywać się otwartością na wszelkie opinie i tak kierować wypowiedziami swoich ludzi, aby każdy mógł coś wnosić do dyskusji. Musi również mieć wysokie kompetencje w aktywnym słuchaniu.

Sam lubię stosować ten styl zarządzania na spotkaniach typu retrospektywy zespołu lub wspólne podejmowanie decyzji jak podzielić nasze zadania i jak je będziemy wykonywać. Wtedy można sobie pozwolić na spokojne debatowanie, przekonywanie i głosowanie Na tego typu spotkaniach lider może wykorzystać wiedzę swoich ludzi i wspomóc podejmowanie decyzji o świeże spojrzenie. Wymaga to od lidera otwartości na wszelkie pomysły i idee.

Ten styl zarządzania, który nie nadaje się kompletnie, gdy potrzebujemy wykonać jakąś pracę bez zbędnych dyskusji i konsultacji. Lider musi również pamiętać, że styl ten wnosi często odwlekanie decyzji oraz powoduje rozmnażanie się spotkań i ich rozwlekanie się. Może również powodować napięcia w zespole, ponieważ jest niezwykle trudno uwzględnić opinie i pomysły każdego z pracowników.

#5 Styl zarządzania: trenerski

Zdanie charakterystyczne: „spróbuj tego”

Styl zarządzania, który przybliżałem już trochę w artykule Co wiedzą najlepsi trenerzy sportu, a czego Ty potrzebujesz jako lider? Lider wykorzystujący ten styl działa jak dobry trener. Poświęca czas na rozmowy i rozwijanie każdego ze swoich pracowników w ich osobistym tempie i dla ich potrzeb. Daje on dobre wyniki w pracy z pracownikami, którzy mają silną motywację do rozwoju własnego.

Styl zarządzania, który podnosi możliwości i pewność siebie pracowników. Najlepiej rozwija cały zespół, szczególnie długofalowo. Lider koncentruje się na mocnych i słabych stronach każdego ze swoich ludzi oraz pomaga odkrywać pracownikom ich własne aspiracje, wartości i ich mocne i słabe strony. Daje pracownikom wiarę w ich możliwości i pomaga osiągnąć jak najlepsze rezultaty w ich rozwoju. Ten styl zarządzania wymaga również, aby nie był traktowany jako wskazywanie jedynej słusznej drogi. Natomiast jego połączenie z celami organizacji daje poczucie dopasowania pracowników do firmy oraz ich motywację do ciągłego rozwoju.

Lider powinien jednak uważać na jego stosowanie wobec osób, które nie mają motywacji do rozwoju lub potrzebują prowadzenia za rękę z ciągłym feedbackiem. Może on również powodować zbytnie skupienie się na pracownikach, którzy mimo wkładanego wysiłku, nie rozwijają się tak szybko, jak jest to potrzebne firmie. Dodatkową wadę jest to, iż bez odpowiednich motywatorów (np. odpowiedniego wynagrodzenia), style ten prowadzi do kształcenia bardzo kompetentnych pracowników dla własnej konkurencji.

Osobiście używałem tego stylu w trakcie pracy 1-1 z moimi ludźmi i ustalaniu ich planów rozwoju. Wtedy sprawdzał się najlepiej, ponieważ budowaliśmy wspólnie ścieżki rozwoju każdego z pracowników i dodatkowo budowaliśmy mapy kompetencji całego zespołu. Natomiast nie korzystałem z tego stylu w trakcie aktywnej pracy nad zadaniami, które mieliśmy dostarczyć do organizacji w ramach projektów lub operacyjnych obowiązków.

#6 Styl zarządzania: autokratywno-wizjonerski

Zdanie charakterystyczne: „chodźcie za mną.”

Styl zarządzania najbardziej zalecany do używania przez biznes ze względu na jego efektywność. Lider, używając go, prezentuje wizję i angażuje zespół do uczestniczenia w jej realizacji. W stylu tym lider wskazuje cel do osiągnięcia i kieruje zespół, aby podążał w jego kierunku, ale jednocześnie nie mówi, jak mają tam dojść. Dzięki temu pracownicy czują się ważni i zaangażowaniu w osiąganie wizji organizacji. Znają odpowiedź na pytanie „po co pracujemy”.

W stylu tym lider musi potrafić inspirować zespół i ukazywać kierunek działań zespołowi. Musi to być osoba obdarzona pasją i kompletnie oddana wizji. Te działania najlepiej się sprawdzają, gdy chcemy wyznaczyć nowy kierunek działań bądź wprowadzać zmiany. Pozytywny wpływ tego stylu na klimat w firmie powoduje, iż cała organizacja rośnie.

Należy jednak pamiętać, że użycie tego stylu przez lidera przewodzącego grupie ekspertów bardziej doświadczonych w danej dziedzinie może być przez nich odebrana jako nierealna do osiągnięcia. Wtedy też pracownicy będą uważali lidera za marzyciela i utracjusza, co spowoduje, że nie będą za nim podążać i poważać. Ten styl zarządzania wymaga od lidera jednoczesnej znajomości własnych wartości, ale również empatii. Tylko liderzy, którzy poprzez empatię potrafią trafić do emocji, wartości i dążeń każdego ze swoich ludzi, potrafią realizować wspólnie swoją wizję.

Wszystkie style razem

Podsumowanie

Lider, który chce uzyskać najlepsze rezultaty, powinien potrafić stosować każdy styl zarządzania. Ich połączenie daje mieszankę, która będzie powodowała budowanie silnych i lojalnych zespołów. Badania Golemana wykazały w rozmowach z prawie czterema tysiącami liderów, że gładkie przechodzenie pomiędzy różnymi stylami zarządzania zwiększa szanse na budowanie efektywnych organizacji.

Lider chcący mieć umiejętność naturalnego wykorzystywania każdego z opisanych stylów musi cały czas pracować nad swoją inteligencją emocjonalną oraz podnosić kompetencje miękkie takie jak samoświadomość, empatię, ale również kompetencje społeczne oraz zarządzanie relacjami.

Na zakończenie wspaniały przykład żywcem wzięty z bycia liderem w muzyce poważnej. Nie spodziewałem się, aż takich analogii!!! A przy okazji posłuchałem swoich ulubionych kawałków Polecam gorąco. Materiał w języku angielskim, ale posiada podpisy w języku polskim.

The post Jaki styl zarządzania dla lidera? Czy lider może wydawać rozkazy? A może musi zawsze prosić? first appeared on kuznia leaderow.